Zoeken
  • Noguru

Alles komt en gaat


Eb en vloed.

De golf in de branding.

De aarde die draait.

De zon die op komt en onder gaat.

De gedachte en de volgende gedachte.

Een emotie die verdwijnt en een volgende die verschijnt.

De wind raast en heeft plotseling geen haast.

En scheet ontsnapt, de volgende is al betrapt.

Leven groeit uit een symbiose, vernietigen is uit den boze.

Leven voedt zich door fotosynthese zonder enige hypothese.

De ene cel deelt, de andere heelt, de volgende speelt.

Een synaps sterkt zich, een ander strekt zich.

Bloed transporteert nadat de maag verteert.

Het hart pompt waardoor niets in het lichaam verstomt, ook niet prompt of terstond.

Haar groeit, de darmflora bloeit.

De huid vernieuwt, de porie kieuwt.

Zuurstof begeleidt, het darmstelsel scheidt.

Afscheiding gebeurt zomaar, de een of de ander komt klaar.

Een nagel breekt, een moedervlek verbleekt.

Asymmetrie neemt toe, veroudering - een heel gedoe.

Kraakbeen lost op, in een ader vormt zich een prop.

Energie wacht op het grote belonen veilig opgeborgen in de biophotonen.

Wratten, puisten, mee-eters en abcessen verschijnen, tanden verdwijnen.

Zenuwen stimuleren, lichaam en geest reageren en leren.

Beslissingen ontstaan en niemand heeft 't gedaan.

Ruiken gebeurt terwijl het netvlies ‘t plaatje inkleurt.

99% gebeurt vanzelf, 1% doe je schijnbaar zelf.

Krampjes zijn er zo nu en dan want

het lonkende walhalla houd je aan de gang, samen met

de andere sexe die zorgt voor de onvermijdelijke natuurlijke aandrang.

Overleven is schijnbaar je ding,

want sterven is vanaf het begin in het geding.

Leven is wat je hebt, met onbegrensde energie zijn jij en anderen behept.

Goed genoeg moeten zijn en controle houden kunnen toeslaan.

Het is het illusoire IK dat schijnbaar met je is begaan.

Die IK als construct fungeert schijnbaar als een viaduct

naar een of andere jij.

Het leidt je naar een terugkerende kramp

het drijft je naar meer, beter, mooier, anders, meer vervuld…. .

Het lijkt of het is gelukt,

de reis is echter vergeefs, ja het hele gezoek is een ramp.

Het ene en het andere gewaar zijn is functioneel,

maar niet in de zoektocht naar een heel geheel.

Niets en iets zijn er altijd al,

ze zijn Het, als het ware heel-al.

Dat wat is, is.

Dat wat komt en gaat is pure bliss.

Schijnbaar. Voor niemand. En altijd zomaar.

#nondualiteit #advaita #renaissancesouls #creatievegeneralisten

0 keer bekeken