Zoeken
  • Noguru

Je hebt een TIK.

Bijgewerkt: mei 13


Ikikikikikikikikikikikikikikikikikik.

Ja, zeg het maar eens hardop.

En nu heel snel achter elkaar. Het woordje 'ík' heel snel achter elkaar hardop zeggen en steeds sneller. 30 Seconden lang. OK?

En wat valt je op?

Inderdaad, het woordje 'ík' wordt kik.

En hoe wonderbaarlijk.

IK wil dat je op zoek gaat naar kicks. Dingen waar je plezier aan kunt beleven, dingen waar je blij van wordt, dingen die je voldoening geven, dingen die je trots maken, dingen die je gelukkig maken. Enz.

IK wil vooral niet dat je pijn lijdt want dat is vervelend. Plezier is wat ik wil. IK is een soort funzombie. IK is ook het meest gebruikte woord zowel gesproken als geschreven. IK betekent letterlijk de uitdrukking waarmee de denkende mens de eenheid van lichaam, denken en voelen aanduidt en die aldus scheidt van zijn omgeving en andere subjecten.

Zoektocht naar plezier.

Nu wil het geval dat als je maar voortdurend op zoek bent naar die leuke dingen in het leven dat je dan voortdurend onrust of een voortdurend verlangen ervaart. Een soort verkramping in je lijf. Een energie die iedere keer weer vervuld moet worden.

Ga maar na, als je een tijd niet met mensen hebt doorgebracht, ga je dat missen. Je hebt dat contact nodig. Het kletsen, het zijn met anderen, het luisteren, het lachen. Het gevoel van ergens bij horen. Die behoefte is een natuurlijke reflex. Ja, een natuurlijke reflex en niet een vanzelfsprekend antwoord op je verveeld voelen waardoor je weer op zoek moet naar vermaak. Die reflex komt voort uit een voortdurend verlangen naar meer of beter.

Het wordt een issue als je er voortdurend naar luistert en die energie iedere keer weer beantwoord wil zien. En dat je denkt dat het wordt aangestuurd door jouw eigen IK. Dus, dat jij de regisseur van die actie bent.

Iedere keer als die reflex zich voordoet is het domweg wat er gebeurt. En wat gebeurt gebeurt zoals het gebeurt. Het kan niet anders dan dat het gebeurt zoals het gebeurt. Er is niet een IK die iets doet.

Als je iedere keer toegeeft aan die reflex van behoefte aan plezier dan wordt het te. In het voorbeeld word je dan een sociopaat. Zo kom ik er een paar dagen per week 1 tegen in de bus op weg naar werk. Zij klampt iedereen aan waar ze oogcontact mee kan krijgen en ze begint zomaar te praten. Eerst stelt ze twee vragen om belangstelling te veinzen en daarna houdt ze niet meer op met praten.

Die IK laat je ook zoeken naar andere pleziertjes zoals uitgaan, gamen, eten, sex, drugs, drank enz.

Vermijden of zwelgen in pijn.

De andere kant op werkt het ook zo. Om pijn te vermijden druk je gevoelens weg. Verdriet, frustraties, irritatie, boosheid, angst, spanning, stress, walging, verachting enz. mag je niet voelen of het liefst zo kort mogelijk. Dus jouw IK duwt ze weg, het leven moet immers leuk zijn en je wilt toch niet gezien worden als loser!?

Of, jouw IK schiet erin door en maakt er een drama van. Het wordt dan onrustig en druk in je hoofd en je denkt dat je gek wordt dus bezoek je een psychiater of andere therapeut. Je gaat bijvoorbeeld stress zien als een irritant en ongemakkelijk gevoel, een gevoel dat ver ligt van vermaak of fun of plezier. Met als gevolg dat je medicijnen gaat slikken, mindfulness gaat doen, mediteren, een goeroe volgen, truffels of ajahuasca slikken enz.

Je ontwikkelt dan ook te veel IK.

Als je namelijk TE en IK heel vaak achter elkaar hardop zegt dan krijg je...... juist TIK.

Teveel IKKEN leidt tot een TIK of meerdere TIKKEN.

Je krijgt dan als het ware een soort syndroom van de la Tourette. Te pas en te onpas geef je toe aan je tik (zoeken naar plezier of oplossen van pijn) net zoals mensen met dat syndroom opeens oncontroleerbare bewegingen maken dan wel uitspraken doen.

Jouw IK wordt een TIK. Te veel TIKKEN ontwikkelen zich tot een verslaving of chronische ziekten. Langzamerhand opgebouwd. IK doet zijn werk heel sluw en traag. IK legt verbindingkjes aan in je brein. Miljoenen. Schijnbaar natuurlijk. Ja, schijnbaar.

Die hele IK als schijnbare regisseur is natuurlijk fictie. Vraag maar aan Daniel Dennett (zie filmpje en foto onder het filmpje).

En hieronder dat kleine mannetje dat schijnbaar jouw hele functioneren aanstuurt. Uit een fragment van de film 'Men in Black' waar Daniel Dennett het over had.

Dus wat te doen vraag je je nu af?

Niets.

Ja, niets, weet dat IK een illusie is.

Weet dat iedere gedachte en emotie komt en gaat.

Het is wat is.

Alles is onderdeel van niets.

Niets als oneindige energie.

Iets wat we niet kunnen begrijpen of doorgronden.

Alles wat is, is echt en onecht. Voor het IK is alles echt. 'Ik zie het toch', zegt die ik. 'Dan is het er toch!'

Niets is echter alleen echt. Niets is echt en onecht.

Als je een stoel ziet zie je niet een stoel. Je ziet moleculen die aan jou verschijnen als een stoel. Als je een ander mens ziet, zie je iets wat een vorm heeft en tegelijkertijd vormloos is wat aan het mensen is. Als een mens sterft, is dat ook wat het is. Als iemand je een klap geeft is dat ook wat is. Het is niets dat gebeurt. Niets gebeurt. Het is het niets dat gebeurt. Schijnbaar.

De enige die betekenis aan dat niets wil geven op welke manier dan ook, is IK. Niets kent geen bedoeling of betekenis, het is wat is.

Ook deze woorden probeert IK te duiden. Het IK dat wellicht zal vragen, 'maar wie schrijft dit dan?' Niets is wat dit schrijft. Deze woorden komen uit het niets en verdwijnen er weer in.

Alleen voor de lezer, jij dus, hebben ze betekenis. Schijnbaar. Het is oneindige energie die schijnbaar iets is.

En dat is alles.

#advaita #nondualiteit #carthesian #danieldennett #verslaving #renaissancesouls #zen #boeddhisme #dualiteit #iederedagvrij

0 keer bekeken