© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round

Volle verstand, 60 bits per seconde? (en de illusie van controle en goed genoeg zijn)

December 9, 2016

 

Wat zie je? Vooraan(ge)zicht of zijaan(ge)zicht? Kun je ze beide tegelijkertijd zien? Als je dat lukt moet je me dat onmiddellijk melden.

 

Als ik je namelijk vraag, zie je een vooraan(ge) zicht, dan gaat je bewustzijn, je aandacht zich daarop richten. En als ik je vraag, zie je een zijaan(ge)zicht, dan richt je aandacht zich daarop. Dat is ongeveer 60 bits per seconde bewuste aandacht. Terwijl er tegelijkertijd 11.200.00 bits per seconde in je brein aan activiteit gaande is waarvan je je niet bewust bent. Je kunt dus slechts met 60 bits per seconde per keer je aandacht ergens op richten.

 

Je zou dus kunnen zeggen dat als je van baan verandert je dat met je volle verstand van 60 bits doet. Datzelfde geldt overigens ook voor andere beslissingen zoals een huis kopen, trouwen, scheiden, vreemd gaan, teveel drinken, gezond eten enz.  Hmmm, doet je wellicht ff terugdenken aan die beslismomenten. Nam je ze met je volle verstand? 

 

Toch vinden we onze waarnemingen, meningen, opvattingen en standpunten vaak zeer waardevol. We wisselen die maar wat graag met elkaar uit in praatprogramma's, politieke debatten, maatschappelijke discussies, bij de vereniging, in de kroeg. En daarbij denken we allemaal dat we de waarheid of in ieder geval een stukje daarvan kennen. We moeten schijnbaar toch geloven dat we zelf belangrijk zijn, van waarde zijn, controle kunnen hebben en houden, successen kunnen boeken, goed genoeg zijn enz. Misschien is het tijd om gewoon te leven? Zoals het leven is; onvoorspelbaar, ongeleid, chaotisch, wild, enthousiast, liefdevol, compleet en heel.

 

Tegelijkertijd kunnen we niet om controle hebben en goed genoeg zijn heen. Dat zijn de twee grootste drivers van ons gedrag. We willen goed genoeg zijn en daar doen we veel voor. Ook willen we daarom vermijden dat we er slecht uitzien voor anderen. En we denken dat we de controle moeten houden over ons leven, onze beslissingen, onze gezondheid, onze kinderen, onze bankrekening etc. Als we in deze drivers doorschieten en dingen dus niet lukken zoals wij het willen en wensen, dan raken we in de stress, worden we gefrustreerd, slaat de angst toe of gaan we dominant lopen doen of pleasegedrag vertonen. De kunst is dus jezelf niet zo serieus te nemen omdat je nu weet hoe dat werkt bij jou. Lach eens om jezelf terwijl je in de spiegel kijkt, heb nooit spijt (want dat bestaat domweg niet), spring eens in een plas, doe eens een dansje op het zebrapad, stel eens voor de vergadering te beginnen met de rondvraag, ga eens onbedaarlijk enthousiast aanmoedigen langs het sportveld bij je kind.  

 

Terug naar die drivers, die gaan de hele dag zo door. Vanaf het moment dat je op staat. In je slaap speelt dit niet. Dan is je zelfbewustzijn volstrekt afwezig. Jammer toch….? Zou zelf wel bewust willen zijn van datgene wat mijn onderbewustzijn produceert (behalve dan die nachtmerrie of laatste stukkie van een droom). 

 

Tenslotte hoor ik je nog denken en zeggen; 'Als we slechts 60 bits per seconde gebruiken van dat enorme brein, wat is deze tekst van Paul Ricken dan waard?' Ik zeg dan; 'Niet veel behalve dan wat jouw 60 bits ermee doet'. Dus wat ga je nu doen?

  

Jouw 60 bits reactie is meer dan welkom. Ook als is het maar 60 bits.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload