© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round

Het ongewone en het gewone (en een paar ongewone voorbeelden)

December 14, 2016

Het ongewone en het gewone.

En een grens er tussen.

Als je de grens over gaat kom je in het ongewone of het gewone.

Je bent gestart in een van beide.

Het ongewone of het gewone.

Als je van het gewone naar het ongewone gaat voelt dat wat onwennig en tegelijkertijd misschien bevrijdend of leuk of, nou ja, hoe je het dan ook maar voelt.

Als je van het ongewone naar het gewone gaat voelt dat wellicht als gewoon en zeker en ook wel lekker wellicht.

Nu wordt wel gezegd dat het goed is om van het gewone naar het ongewone te verhuizen, zo nu en dan.

Of van de comfortzone naar de stretchzone zoals de psychopaters dat definiëren.  

Maar ja, denk ik dan, dan moet je een grens over, want als het ongewone bestaat en het gewone bestaat evenzeer dan zal er wel ergens een grens liggen, ergens daartussen.

Niemand weet overigens waar die precies ligt.

En daar zit nu net de kneep, de grens belemmert om van het een naar het andere te gaan.

Dat komt omdat we denken dat het ongewone en het gewone bestaan.

Daar moet dus iets tussen liggen, de grens dus, dat hebben we met z'n allen besloten.

 

Effe wat duidelijker worden;

 

Stel je voor je gaat naar Pisa in Italië (ik zeg ff waar het ligt want de topografische kennis van de meesten onder ons is ook niet meer wat het geweest) op vakantie, dan verwacht je een scheve toren te zien.

 

Wat is daar nu aan? Je weet al dat ie er staat en je weet ook dat ie scheef staat en je weet wellicht ook, als je wat touristguides hebt gelezen waarom dat is. En…. je maakt er ook nog foto's van terwijl er oh, oh, oh, hoe creatief je huidige partner luchtigjes tegen aan staat te leunen, zogenaamd dan, want dat is grappig. Hoe zou het zijn als die toren opeens rechtop staat?

 

Een paar duizend man besloten de avond voordat jij afreisde de toren weer rechtop te zetten door er massaal tegen aan te duwen. En zie daar, de toren staat. En stel je voor dat je nu aan komt in Pisa met een rechte toren. Dat is pas ongewoon. 

 

 

Of stel je voor dat Manneke Pis in Brussel niet staat te pissen maar zit te kakken?

 

Of stel je voor dat je met je vriendin in Bali op het strand ligt en plotseling ziet je vriendin iemand over het water aan komen lopen. Jij roept nog terwijl je snel opkijkt; 'Jezus!?' Het blijkt niet Jezus te zijn maar Andries Knevel. Tja, die verwacht je daar ook niet, en eigenlijk misschien het liefst helemaal niet. Maar die blijkt dan opeens heel gezellig te zijn. Prachtige sprookjes vertelt ie over ene God.  

 

Of stel je voor dat de glazen piramide van het Louvre geïmplodeerd is en ze de gelegenheid hebben aangegrepen een glijbaan te maken van die schuin in de grond aflopende piramide. Je geleidt, ja geleidt, zo over het glas onbelemmerd het Louvre in. Door een smalle trechtervormige sluis stuiter je zo met plezier een ballenbak in. Met de glimlach van een Mona Lisa verlaat je daarna het museum. 

 

Of stel je voor dat de Eiffeltoren bij jouw aankomst daar scheef blijkt te staan. En om het nog mooier te maken, op het moment dat je bij de Eiffeltoren aan komt, hoor je dat de toren van Pisa vrijwel tegelijkertijd rechtop is gaan staan. 

 

Kijk dan maak je iets mee. Dat is lekker ongewoon.

 

Maar ja, voorlopig bljven we toch maar zitten met die grens.   

 

De grens van het tegenovergestelde.

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload