© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round

Maak je gedachten niet groter dan ze zijn!

October 20, 2017

 Lachende deelnemers tijdens een training van mij, mensen die niet krabbelen...

 

De meesten van ons hebben de overtuiging dat het leven hard werken is en dat er dan een beloning volgt. Daarom werken we hard aan onze carrière, onze relatie(s), onze gezondheid, onze onderneming en ook ons welzijn of ook wel zelfverbetering genoemd. Het moet toch beter, fijner kunnen? Of dieper; er moet toch meer zijn? Soms komen we ergens en ervaren we kortstondig geluk. Echter, het proces van 'zoeken' begint dan vaak weer opnieuw. Zoeken naar WOW en vermijden van AU. Dat is waar we heel druk mee kunnen zijn.

 

Ken je deze hieronder nog?

 

Dit paradigma van zoeken en werken aan geluk, maar ook succes, voldoening, plezier, maar ook vermijden van pijn, controle houden en ga zo maar door is een illusoir paradigma. We hebben dat zelf met z'n allen gecreëerd. Daar is niet veel mis mee zeker ook omdat dit vooruitgang stimuleert. En dat beschouwen we allemaal als noodzakelijk en nodig.

 

De schaduwkant is dat als we niet met ons gezond verstand, praktische denkvermogen, natuurlijke veerkracht en intellectuele rijkdom die progressie vorm geven we dan veel schade aanrichten. Bij onszelf en anderen. De hoofdoorzaak is dat we vanuit dat paradigma denken dat de wereld buiten ons bepaald hoe wij denken en handelen. Onze buitenwereld bepaalt onze binnenwereld. En dat is een groot misverstand.

 

Alles wat namelijk buiten gebeurt wordt door ons 'binnenste' gecreëerd. Alles. Dat begint altijd met 1 simpele gedachte die verschijnt op basis van de sensorische ervaring die we hebben. Die gedachte wordt een keuze, daarna een actie en veroorzaakt bepaald gedrag waardoor we weer ervaringen verzamelen waar we iets bij voelen. Dit hele proces verwoordt tot nieuwe gewoontes en voedt onze persoonlijkheid. Het gebeurt iedere keer weer opnieuw. En alles begint bij die ene gedachte.

 

Nu zul je zeggen, ja, maar als ik op de snelweg bijna afgesneden wordt dan wordt de gedachte en de woorden 'Doe 's normaal' toch echt veroorzaakt door een ander. Dus door iets in de buitenwereld. De vraag blijft dan toch; wie heeft die gedachte 'Doe 's normaal'? Die gedachte heb jij toch echt. Hoe die dan ook veroorzaakt wordt. Het is en blijft jouw

gedachte.

 

Hier beginnen de problemen.... Nou ja, dit kan er gebeuren. Het 'slechte' nieuws dus eerst even.

  • Jij denkt dat je die gedachte hebt. Dat is al het eerste probleem. Jij denkt dat je bestaat. Hiermee bedoel ik, jij denkt dat er ergens een IK in jou woont die bepaalt dat jij een gedachte hebt. Een IK (ook wel identiteit, persoonlijkheid of ego genoemd) die bepaalt wat jouw identiteit is, wat je moet geloven, waar je naar moet streven, wat je moet doen om succesvol te zijn, wat je moet vinden van zaken, wie je bent, en ga zo maar door. Die IK is er niet. Of heb je toch een idee waar die te vinden is? Het gaat er wellicht niet om dat die IK niet te vinden is. Niemand gelooft het überhaupt. Iedereen die beweert is een beetje van het padje af. Dat komt omdat de IK er zelf niets mee kan, het IK weet dat dit zeer bedreigend is voor het eigen voortbestaan en alles wat daarmee samenhangt (verdwijning van overtuigingen, meningen, identiteit, persoonlijkheid, bewijsdrang, controlezucht, opgebouwde kennis en concepten van de werkelijkheid etc.), dus gelooft niemand het. En bovendien, voor de slimmerds onder ons, de slimmerds zullen denken en zeggen; 'Als die IK toch niet bestaat, waarom zou ik er dan vanaf moeten.....?!' En dan zeg ik tegen de slimmerds....; 'Je hoeft er niet vanaf, je mag alleen weten dat die IK er niet is. Dat te weten zorgt al voor veel lucht, helderheid en spontaniteit.'

 

  • Dus de eerste geloven we niet omdat we niet kunnen denken dat we geen IK hebben en dus geen IK zijn. De tweede geloven we wellicht wel? De tweede is dat als alles begint met een gedachte er meer gedachten kunnen volgen op die ene gedachte. Dus' 'Doe 's normaal' wordt gevolgd door 'Ik had wel gewond kunnen raken' die weer wordt gevolgd door 'Dan was ik te laat gekomen op mijn belangrijke afspraak' die weer wordt gevolgd door 'Ze moeten dat soort mensen hun rijbewijs afnemen' die weer wordt gevolgd door..... nu ja, vul maar in. Dit is een soort gedachtenstront wat we ook wel piekeren noemen. We hebben het allemaal wel eens. Piekeren is echter een van de belangrijkste oorzaken van stress, burn-out, depressies, overspannenheid, onnodige vermoeidheid, verminderde concentratie, slaapstoornissen maar ook een recept voor vluchten in afleiding; urenlang filmpjes kijken op Youtube, urenlang gamen, likes checken zodra je wakker wordt, veel junky drinken en eten, nymphomanische trekjes vertonen, chocolade fetisjisme ontwikkelen (ik weet niet of het bestaat maar lijkt me wel een leuke combi), spieromvang najagen in de sportschool, nu ja, je begrijpt het al; verslavingen. En iedereen heeft ze, ik ook. De 'mijne' is zoetigheid. 

 

  • Dus we hebben nu gedachtenstront verzameld die we voor waar houden, We geloven echt dat die stront werkelijkheid is. En het 'stinkt' natuurlijk aan alle kanten. Het is natuurlijk slechts de ene gedachte koppelen aan een andere. Een soort trein met steeds meer wagons. Ik kan je zeggen; de locomotief krijgt het dan steeds zwaarder. En dan hebben we het nog niet over de neurologische en chemische processen die het in gang zet in ons lichaam. Processen waar we geen enkele bewuste gedachte over hebben of kunnen hebben. Sommigen mensen zeggen, nou dat is dan toch simpel, draai die gedachten dan om in iets positiefs (dit is de derde). Omdenken of zo? Positief affirmeren? Of men zegt, joh, doe ff een mindfulness training of mediteren helpt ook bij het opruimen of ruimte maken voor positieve gedachten. En tja, dan denk ik, waarom ga je daar nu weer mee aan het werk?! Je hoeft helemaal niets te doen. NIETS! Je hoeft alleen te weten en te beseffen dat het werkt zoals het werkt. Gedachten komen en gaan en ze zijn niet van jou. Dus geloof niet dat je ze moet geloven. Op het moment dat je ze gelooft worden ze van jou en groeit die IK verder. En dan groeit die trein weer met al die wagonnetjes met stront erin. Ze zijn wat ze zijn en daarmee worden ze vanzelf stil en verdwijnen ze. Simpel hè?

Wil je hier graag verder over praten omdat je hier nog wat andere gedachten over hebt.....? ;-)

 

Bel me en dan hebben we een gesprek. Gratis. 06 5367 5546 of info@paulricken.nl

Het goede nieuws?

 

Van nature ben je geboren met een praktisch denkvermogen (niet een piekervermogen, nogmaals dat is ontstaan omdat we geloven dat we iets moeten bereiken, dat we hard moeten werken voordat we beloont worden, dat we gelukkig moeten zijn, dat we goed genoeg moeten zijn voor anderen, dat we kortom van buiten naar binnen leven). Met dat denkvermogen kwamen ook een natuurlijk welzijn, veerkracht en geluk. Daar hoef je niet voor te strijden of aan te werken. Je hebt het al. Je bent het al. Je bent al die universele levenskracht of zo je wilt intelligentie of praktisch denk- en oplossend vermogen. Die staat altijd klaar voor je. De rest is gedoe.

 

Als je alleen al je gedachten met rust kan laten, en weet dat ze komen en weer gaan, dan trek je niet al die wagonnetjes achter je aan. Dan verschijnt helderheid en luchtigheid. Frisheid verschijnt. Dan ontstaat er automatisch ruimte voor ideëen, verwondering en opgewektheid. Dan wordt troebel water weer helder. Het stof of de aarde daalt naar de bodem. Dan helen wondjes als vanzelf. Dan verdwijnen puistjes als vanzelf. Wat altijd al gebeurde. Je moet er gewoon niet aan zitten.

 

'Neen, niet krabbelen. Afblijven! Ja maar, het is zo fijn en anders gaat het niet weg. Neen, niet doen. Laat het met rust. Goed zo. Braaf.'

 

;-)

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload