© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round

Waarom Je Nauwelijks Ouder Wordt Als Renaissance Soul

November 27, 2017

Hier schreef ik al even over bewegen en het belang ervan.

 

Nu heb ik het ook werkelijk gedaan.

De stap gezet om, volgens dat filmpje in het vorige artikel; de leer in te gaan.

Werkelijk te leren bewegen. Werkelijk te ontdekken wat het lichaam kan en niet kan. Werkelijk te ontdekken waar ik door heen kan breken. 

 

Hieronder zie je een van de dingen die ik probeerde te doen bij crazymonkey.nl te Amsterdam. 

Renaissance Souls proberen nu eenmaal dingen uit vanuit een permanente nieuwsgierigheid en leerbehoefte. En alhoewel niet wetenschappelijk door mij, op dit moment, te onderbouwen zijn die eigenschappen goed om het onherroepelijke verouderingsproces te vertragen.

 

Vanuit nieuwsgierigheid stel je vragen, wil je nieuwe dingen te weten komen, wil je je verplaatsen in bepaalde kennis, vakgebied of personen. Die voortdurende ontdekkende geest bij mij en vele andere Renaissance Souls is verfrissend, energie gevend en doet tijdbesef vervagen. 

 

Nieuwsgierigheid in actie

 

Zo kwam ik op Ido Portal, Just Move. Zo bestudeerde ik talloze video's, lichaamsbewegingen, gesprekken, ervaringen van deelnemers met zijn filosofie t.a.v. bewegen en ontdekte ik de enige vertegenwoordiging in Europa. 5 Jaar geleden had ik Ido al ontdekt en bleef hem telkens volgen met tussenpozen.

 

Onmiddellijk besloot ik er in te duiken, immers er is een studio in Amsterdam sinds kort. Afgelopen weekend mail gestuurd, meteen antwoord gekregen. Maandag meteen eerste les gehad. Heb nu nog 4 lessen staan. Zaterdag a.s. de volgende les.

 

Ik kan je zeggen dat mijn nieuwsgierigheid en datgene wat ik eruit wil halen nu al beloond is. Ik had plezier en ik voelde me vaak en veel uitgedaagd. In een gemixte groep, kwa leeftijd en ervaring met deze manier van bewegen, voelde ik me zelfs 10 jaar jonger, op z'n minst.

 

Leerbehoefte ingevuld

 

Eerder meldde ik al dat ik in mijn handen en polsen reumatisch artritis heb en mijn rechterknie is behoorlijk versleten. Oefeningen waren vaak met gebogen knieën maar ik had weinig last. Oefeningen met veel gewicht steunend op de handen en polsen gingen ook behoorlijk goed. En nu een dag later heb ik geen nareactie. 

 

De oefeningen zijn dusdanig vastgesteld en in samenhang opgesteld dat ze enerzijds belastend zijn voor je lichaam maar met name voedend. Als je aan een stang hangt met voetjes los van de grond, dan hang je aan je armen, je polsen, je handen, je schouder en je rekt je hele lichaam en met name je ruggenwervel. Daarmee creëer je ruimte in je gewrichten en dus je lichaam. Ruimte, zodat het weer gevoed kan worden met een zekere beweging en een bepaalde belasting. 

 

Net zoals je eten tot je neemt dat je lichaam voedt zodat je weer nieuwe inspanningen kunt doen. Zo is het met bewegen ook. Bewegen met name gedaan door het eigen lichaamsgewicht te gebruiken in combinatie met statische en dynamische full body movements, zijn zeer voedend heb ik geleerd. En zo'n lizard walk zoals hierboven gedemonstreerd in het filmpje doet je ook nog eens goed nadenken hoe het werkelijk moet. Laat staan dat het uit te voeren is en dat je iedere keer toch weer probeert het te leren beheersen. Probeer het maar eens……!

 

Neuroplasticiteit

 

Renaissance Souls hebben een neuroplastisch brein. Zoals iedereen!

 

Echter ….

 

de sterke drang van Renaissance Souls naar variatie, nieuwe kennis en zichzelf willen uitdagen zorgt voor telkens nieuwe synaptische verbindingen in het brein. Niets blijft werkelijk bij wat het was. Bij mij zijn filosofie, psychologie, bewegen (fitness, just move, voetbal, dansen, zingen enz.), voeding (algehele gezondheid) terugkerende thema's die zich telkens weer verdiepen en vernieuwen. Mijn brein is als het ware een spelend brein dat iedere keer weer om voeding vraagt. Het houdt mijn brein soepel, jong en actief.

 

Allergisch ben ik dan ook voor;

'Tja, je wordt een dagje ouder, dan lukt dat niet meer zo makkelijk'

'Doe nu maar rustig aan, je hebt toch minstens telkens 1 dag rust nodig op jouw leeftijd na een inspanning'

'Kijk nou uit met die reuma, straks wordt het alleen maar erger'

'Pap, wat ga je nu weer voor rare dingen doen, straks zak je door die knie heen'

 

En ik zal dan ook nooit een zin eindigen met , 'op mijn leeftijd'.

 

Er is geen 'op mijn leeftijd'. Wat je voelt is je leeftijd. En niet eens dat, leeftijd doet er niet toe. Hoe je je voelt en hoe je leeft dat is bepalend. 

 

Phyllis Sues is een mooi voorbeeld, nu 92 jaartjes.

Dit is ze;

  • Tangodanseres.

  • Tennister.

  • Pianist (op haar 72e nam ze haar eerste pianoles).

  • Componist (CD's uitgebracht).

  • Trapeze artiest.

  • Yogi (eerste les toen ze 85 was, kan houdingen aannemen die de meeste geoefende 20-jarigen niet kunnen).

En ze blijft maar bijleren hoe oud ze ook is.

 

Blijf jezelf voeden.

 

Ben benieuwd naar mijn volgende 'Just Move' les. Misschien wil je wel mee?! Je bent welkom. Kost maar een tientje. 

 

Stuur me een mailtje of bel me even; 06 5367 5546.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload