© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round

Superman - Funzombie - Breinsecretaris - Gillende Keukenmeid En Wat Ze Met Elkaar Te Maken Hebben - Schijnbaar

December 6, 2017

Je kent ze wel.

 

We hebben ze allemaal.

 

Een superman of superwoman, een funzombie, een breinsecretaris en een gillende keukenmeid. Ze wonen in ons. Sorry guys, er is geen masculine variant van de gillende keukenmeid of jullie moeten met een briljante variant komen.

 

Omdat ik hier schrijf over mezelf en velen een gelijkenis vertonen met mij, kwa veelzijdige voorkeuren en interesses, gaat het hier dus over een zeer selecte groep. Die stiekem toch groter is dan we denken. 

 

Die selecte groep van Renaissance Souls of Creatieve Generalisten zullen het verhaal wat komt heel erg snel begrijpen. Anderen ook, echter het kan ff duren…..

 

Hmm, de Funzombie begint al te denken, hmm, als het maar zo veel mogelijk over mij gaat dan wordt het leuk.  

De Gillende Keukenmeid denkt, beetje vaag allemaal, straks begrijp ik er nog minder van, ik verberg me ff, als het simpeler wordt hoor ik het wel, en als er paniek of stress optreedt dan kom ik wel in actie.

 

Superman denkt al snel, 'kunnen we to the point komen want ik wil aan de slag', en, 'dit wat er gaat komen kan ik beter en sneller helder maken', en, 'kan ik hier iets mee waardoor ik nog sterker en slimmer wordt (?)', en, 'kom op nou let's go moet mijn energie kwijt'. 

 

En de Breinsecretaris denkt waar gaat dit over, heeft het een solide basis, is het bruikbaar, hoe lang duurt dit artikel, is het toepasbaar in mijn dagelijkse leven, als ik het gebruik wat levert het me dan op?

 

Superman is wellicht dat deel van ons dat de minste aandacht krijgt. Onze grootse angst is immers dat we moeten toegeven dat we oneindig krachtig zijn en niet dat we tekort schieten?

 

Superman = onze moed om telkens weer een beginner te zijn en vervolgens razendsnel iets nieuws te leren, ons vermogen en creativiteit om absurde ideëen uit diverse (overlappende) gebieden te combineren tot prachtige oplossingen, ons enorme aanpassingsvermogen waarmee we ons makkelijk vormen naar diverse omstandigheden en situaties, onze onnavolgbare en niet te stillen nieuwsgierigheid naar informatie en kennis. Maar ook ons vermogen iets op te pakken en onszelf daarin helemaal te verliezen. Om zodoende er bedreven in te raken. 

 

Begrijp me goed, als je die superman activeert betekent dat nog niet dat je onmiddellijk in de actiemodus schiet. Je Funzombie is er ook nog. Die fluistert altijd op de achtergrond. Die heeft altijd lekkere trek.

 

Die zegt, wacht even, als ik die superpower toon gaat dat dan wel makkelijk en heb  ik er dan vooral plezier van?! Anders duik ik er niet in. 

 

Kan ik me beter even richten op wat Trump nu allemaal weer uitkraamt, en misschien zijn er nog wat leuke funny home video's te zien, of laten we even checken hoeveel likes ik heb gekregen op mijn nieuwe selfie, of nee ff kijken of er nog nieuwe high end tech speeltjes op de markt zijn gekomen, of nee ff #metoo checken - misschien is er nog een hotshot met een sappig verhaal, of nee eerste ff nog die zomervakantie boeken. 

 

Superman wordt dus altijd een beetje tegen gehouden door de Funzombie.

 

De Breinsecretaris is er echter ook nog. Die wil iets beslissen, iets in actie zetten, iets goed overwegen, verantwoorde keuzes maken, voors en tegens afwegen, plannen maken. De boel onder controle houden.

 

Deze secretaris is altijd aanwezig mits we onze kracht kennen. De secretaris wordt geactiveerd door de superman. De funzombie vlucht dan even de donkere nacht in. Loerend op zijn kans zijn lekkere trek te stillen.

 

Als de breinsecretaris er niet uit komt met de superman, te veel opties om uit te kiezen of we zien niet dat uit de veelheid van de dingen die we kunnen een thema te halen is, dan is de funzombie er onmiddellijk weer.

 

Om af te leiden, te verleiden, te kietelen, te verwennen. Dan gebeurt er dus helemaal niets, behalve dat er dan enig genot is dat van korte of langere duur is. 

 

Totdat….

 

De gillende keukenmeid de keuken uit stormt. Ze merkt dat de voorraad in de keuken afneemt. De huishoud portemonnee wordt leger. Iets te veel uitgegeven aan spulletjes. Weinig budget om te investeren in ook maar iets wat weer uitzicht geeft op succes. De tijd dringt. Controle dreigt verloren te gaan. Pijn moet vermeden worden. Er moet iets gebeuren. Superman en de Breinsecretaris schieten wakker. De Funzombie denkt alleen, wat een klere lawaai, doe eens rustig, ik lig hier net ff te Netflixen.

 

Het gegil gaat echter gewoon door. Wat te doen? Solliciteren? Nieuw Project neerzetten? Gaan netwerken? Hulp vragen? Paniek in de tent. 

 

En je weet het. De keukenmeid houdt niet op met gillen totdat de breinsecreatris samen met de superman weer de touwtjes in handen nemen. Een beslissing nemen, tot actie overgaan en volhouden. Doorgaan. Met een doel, een thema. Volle kracht vooruit. En dan is er veel mogelijk.

 

Ook voor de funzombie…..

 

En....?

 

Iets geleerd Superman?

 

Was het helder en bruikbaar Breinsecretaris?

 

Beetje gegrinnikt Funzombie?

 

Genoeg aandacht gekregen Gillende Keukenmeid? 

 

Grote Grap

 

En weet je wat de grote grap is achter dit verhaal. Dat dit slechts een eenzijdige psychologische verklaring is van onze menselijke ervaring in dit leven. En onze menselijke ervaring laat zich niet alleen psychologisch verklaren.

 

Bovendien is de oorsprong van de psychologie te vinden in het ontleden en analyseren van geestelijke problemen bij mensen. En daaraan zijn analyses van onze overwinningen, oplossingen en genezingen pas later met veel schroom en heel beperkt toegevoegd. En nog steeds aarzelt de medische wetenschap om die positieve ervaringen toe te laten. Wellicht omdat dan hun verdienmodel onder druk komt te staan?

 

Als we onze menselijke ervaring verder bekijken dan weten we ook dat we niet inside out leven maar outside in. Dat wil zeggen; al datgene wat we ervaren vindt zijn oorsprong in onze gedachten. Onze gedachten veroorzaken emoties, blijdschap, angst, vreugde enz. En niet andersom. We denken van wel maar iedere keer dat we iets denken doen we dat toch echt zelf. En niet die ander. Die ander veroorzaakt niet ons denken. Wij zijn het die gedachten denken.  En met die gedachten creëren we altijd onze eigen realiteit. Onze eigen film ervan. En zo maakt ieder zijn eigen film, iedere dag weer.. 

 

En hoe meer en hoe vaker we denken en praten in de taal van Superman, Funzombie, Breinsecretaris en Gillend Keukenmeid des te meer we erin geloven. En daarmee verstrikt raken in nog meer denken. En dat nog meer denken wordt onze realiteit. 

 

Natuurlijke kracht 

 

We gaan daarbij voorbij aan een zeer belangrijk gegeven. Dat we geboren zijn met een natuurlijke kracht. Een kracht die in ons allen leeft. Een natuurlijke veerkracht, een natuurlijk welzijn, een natuurlijke vreugde, een natuurlijke vrede, een natuurlijke liefde en ga zo maar door. We hebben het al. Als we in staat zouden zijn het moment van geboorte en de 2 jaar daarna bewust opnieuw te beleven dan zouden we het voelen. Dat lukt slechts weinigen.

 

Het is echter niet vertrokken. Het zit in onze cellen, ons DNA, onze biophotonen (energiedragers in ons) opgeslagen. We hoeven dit niet op te roepen. Het is voldoende om het te weten, te doorzien. Dat doorzien leeft in je hart en je buik. Je voelt het daar als je je heel fijn voelt. Je voelt het daar als je je niet fijn voelt. Ga maar na voor jezelf.

 

Het is er al.

 

En daarmee verdwijnen Superman, Funzombie, Breinsecretaris en de Gillende Keukenmeid als sneeuw voor de zon. 

 

 

Heb jij voorbeelden van die fijne en minder fijne hart momenten, deel het met me.

 

Stuur ze naar me en ik plaats ze op het blog van iederedagvrij.com

 

Als je dat niet wilt, hoor ik ze natuurlijk toch graag en dan ga ik er discreet mee om. 

 

Mail me; info@paulricken.nl of

 

gebruik het contactformulier op iederedagvrij.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload