© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round
Je kunt hier een
éénmalige bijdrage doneren zodat Paul kan blijven bloggen en podcasten. Dat doet hij minimaal 1x per 2 weken. Alvast
veel dank. 1 Eurootje
is trouwens ook al
geweldig!

Je Hebt Geen Tijd Nodig, Wat Je Nodig Hebt Is Ballen.

December 21, 2017

Iedere keer moet ik het weer leren.

 

Iedere keer weer.

 

Ballen is wat ik nodig heb. 

 

Ballen om te leven. 

 

Als een soort natuurlijk recht.

 

En toch verdoe ik soms mijn tijd in mijn bovenkamer.

 

Zo verleidelijk om in je hoofd van alles te denken over van alles en nog wat en vooral over andere mensen. Wat zij zullen vinden of denken over mij, wat ik denk en vind over hun. Of van die sorry-gedachten; had ik maar meer tijd in een dag om dit en dit nog te doen. Of had ik toen mijn tijd maar niet verspild met die stomme ideëen van mij waar niemand op zat te wachten. En ga zo maar door.

 

En ook een soort scenario verslaafdheid steekt dan de kop op.

 

Ken je dat ook?

 

Vaak nadenken in termen; 'als ik nu eens een boek schrijf, dan genereert dat wellicht nog meer inkomen' of 'als ik dit nu eens een online training opzet die nauwelijks enig onderhoud of aandacht kost, dan gaat het helemaal snel met mijn opbrengsten'. En dan ook de gedachten die gaan over als ik die dingen niet zou doen. 

 

Het gaat van het bij elkaar denken van mogelijke successen tot aan wat er mogelijk fout kan gaan.

 

En tegelijkertijd weet ik, dat als ik het doe, dat ik het weer doe.

 

En komt er meteen een glimlach op mijn gezicht.

 

Het is een glimlach van herkenning en ook een glimlach waarmee al dat gedenk spontaan verdwijnt.

 

En dan?

 

Dan is er leven zelf. 

 

 

Geen IK meer.

 

Dan verschijnt wat er verschijnt op dat moment en dat is OK.

 

Dat verschaft lucht, ruimte voor spontane acties, nieuwe creatieve ideëen en ga zo maar door.

 

Zonder dat ik het actief bij elkaar zit te denken. 

 

Ik voel het ook van binnen.

 

Werkelijk. Ergens in de hartstreek. Is moeilijk te omschrijven. Het is een soort levenskracht.

 

Herken je dat ook?

 

Het moet wel, iedereen heeft het.

 

Iedereen is ervan gemaakt.

 

Waarom dan die ballen denk je nu misschien?

 

Nou, als het boven stil valt, is het ook stil om me heen. 

 

Er is niets.

 

Schijnbaar.

 

Er moet toch iets te doen zijn. 

 

Iets te beleven zijn.

 

Ik kan toch niet stil gaan zitten.

 

Daar heb je die Ik weer.

 

TV dan maar weer aanzetten?

 

Boekje lezen?

 

Opruimen?

 

Met mezelf spelen?

 

Netwerk bellen?

 

Hmmm, zie je het nu van die ballen?

 

Het laten gebeuren.

 

Laten gebeuren wat er zich voor doet.

 

Inclusief alle gedachten die toch weer komen en doorzien dat ze ook weer vertrekken. 

 

Soms gebeurt er niets. Schijnbaar. 

 

In het lijf en om me heen gaat de creatie wel gewoon door.

 

En ik zit gewoon. Te zitten. 

 

En dan opeens ga ik iets doen wat ik niet had kunnen bedenken vooraf.

 

Zomaar.

 

Zonder een bewuste gedachte. 

 

Zo werkt het altijd.

 

Bij iedereen.

 

Het is de levenskracht in ons.

 

Een natuurlijk welzijn wat ons weer in beweging brengt.

 

Een natuurlijke intelligentie wat altijd iets creëert, iets op gang brengt.

 

Iets wat ongrijpbaar en ook 'onbegrijpbaar' is voor het intellect.

 

Prachtig hoe dat werkt.

 

Iedere keer weer.

 

Als vanzelf.

 

Met of zonder ballen.

 

Met of zonder tijd. 

 

Het is er altijd.

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload