© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round

Krijg Je Inzichten Als Je Een Keer Een Dag Alles Achterste Voren Doet...?

December 30, 2017

Stel je voor, je doet je hele dag een keer achterste voren.

 

Dus je doet net alsof je aan het einde van de avond begint, net voordat je gaat slapen. 

 

Je zet je wekker.

 

Je leest nog een paar blz. in een boek.

 

Of je bedrijft de liefde met een partner.

 

Of je mediteert nog even.

 

Of je evalueert de dag voor jezelf.

 

Je doet een plas.

 

Je poets je tanden.

 

Je doet je kleren aan.

 

Je loopt naar de woonkamer.

 

Je doet de gordijnen dicht en het licht aan, hier een daar steek je een kaarsje aan.

 

Je zet de lege gebruikte glazen wijn en lege schaaltjes van de snacks weer terug op tafel. 

 

Je pakt de toastjes, chippies en de fles wijn weer uit de kast.

 

Je schenkt nog eens in, je vult de schaaltjes weer bij, je smeert nog eens een toastje.

 

Je installeert jezelf op jouw eigen plekkie.

 

Je zet Netflix weer aan en duikt weer in je favoriete serie.

 

Je zet koffie of thee en neemt er wat lekkers bij. 

 

Je drinkt je koffie of thee beetje bij beetje op.

 

Je haalt de vuile vaat weer uit de vaatwasser.

 

En stopt het weer terug waar het vandaan kwam.

 

Je bidt en dankt voor het eten. 

 

Of je bent even stil en dankbaar voor de overvloed waarin je je mag wentelen.

 

Je maakt je toetje klaar en eet het op al dan niet samen.

 

Je bereidt het hoofdgerecht en eet het op al dan niet samen.

 

Je warmt je voorgerecht en eet het op al dan niet samen. 

 

Je komt thuis van je werk en je ruimt je boodschappen op.

 

Je rekent je boodschappen af.

 

Je doet je boodschappen.

 

Je rijdt naar huis van je werk.

 

Je bent op je werk.

 

Hmmmm.....

 

Werkt nu niet helemaal meer. je kunt niet van je werk naar huis rijden als je er niet eerst naar toe bent gereden. En hoe reken je eerst af terwijl je nog boodschappen moet doen?

 

Duhh.

 

En tegelijkertijd denk ik; 'Nou en, doe het gewoon. Zo niet, doe eens wat anders, verras jezelf eens, stap lekker uit je vaste patroon, zo nu en dan'.

 

En by the way, stel je nu eens voor dat je werk je thuis is.

 

En dat thuis anywhere is. 

 

Is voor te stellen voor ons creatieve generalisten of renaissance souls. 

 

Of word je liever Pippi genoemd? 

 

Natuurlijk hebben wij ook reguliere banen, in panden ergens, met collega's en doelstellingen en bedrijfsrestaurants en ideeënbussen en pensioenen.

 

Maar nogmaals, stel dat je werk je thuis is.

 

Thuis is waar al je interesses, talenten en creatieve speurtochten samen mogen komen.

 

Dat wat locatie onafhankelijk kan zijn. 

 

In je eigen huis, op een eiland onderweg, in een kroeg, op een berg, in een speeltuin, in een boom, in een bootje, anywhere.

 

Heerlijk.

 

En je bent er maar 1 gedachte van verwijderd.

 

Één gedachte van die mogelijkheid op die manier thuis te zijn. 

 

Wat is nu de gedachte die nu bij je verschijnt?

 

Ja, werkelijk nu op dit moment. 

 

'Was het maar zo simpel?'

 

'Ja, maar ik ben al thuis, dat heb ik al ontdekt'

 

'Hoe dan precies?'

 

Hmm, maakt niet uit.

 

Die gedachten verschijnen ook zo maar.

 

Zo lang, je maar doorziet, dat gedachten verschijnen en weer oplossen.

 

Altijd.

 

Op het moment dat je de gedachte tot jouw 'eigendom' verklaart en ermee aan de haal gaat, dus er nog een bij bedenkt, omdat je denkt dat jij die gedachte bent, dan kom je in je eigen gedachtestront terecht. 

 

Gedachtestront inderdaad. 

 

Het gaat namelijk een beetje stinken als jij telkens denkt dat jouw gedachten als waarheid gaat zien. 

 

Je gaat er last van krijgen.

 

Anderen ook als je het zo nodig kwijt moet.

 

Gedachten zijn een geschenk, begrijp me goed.

 

Ze wijzen ons op een nieuwe mogelijkheid,

 

Het is het begin van alle creatie.

 

Het is het begin van onze eigen werkelijkheid.

 

Van ieders werkelijkheid. 

 

Ze verwoorden tot stront als je je ermee identificeert, telkens weer.

 

Ze verwoorden tot patronen die zich verankeren in je brein.

 

Ze creëren met elkaar netwerken. 

 

Neurale netwerken door synaptische verbindingen aan te gaan met elkaar.

 

Die worden steeds sterker als je blijft geloven dat jouw gedachten jouw gedachten zijn.

 

Op het moment dat je je echter realiseert dat gedachten verschijnen en weer oplossen, dan breek je die patronen af. Vanzelf.

 

Dat gedachten verschijnen is niet alleen een neurologisch en biologisch gegeven.

 

Het is ook een vanzelfsprekende wetmatigheid van het leven zelf.

 

Ze zijn er gewoon, ze zullen er altijd zijn. 

 

Het doet leven.

 

Doorzie dit voor jezelf telkens meer en meer.

 

En je leven wordt jouw thuis.

 

Met al jouw voorkeuren, interesses en creatieve speurtochten.

 

Zoals bij mij nu.

 

Terwijl ik dit schrijf verschijnt er zomaar een inzicht bij mij terwijl ik tik.

 

Ik begon met het tegenovergestelde en dat leek me een mooi thema.

 

Halverwege ontdek ik dat het een beetje lastig is om op je werk te zijn terwijl je er nog niet naartoe bent gereden. Duhh.

 

Nou ja, toen kreeg dit hele verhaal een U-turn. 

 

Waar kwam die U-turn vandaan?

 

Het verhaal ging een hele andere kant op.

 

En nu zijn we plotseling hier aangekomen.

 

Wonderbaarlijk toch?

 

Misschien kwam het wel hierdoor, dit liedje had ik knetterhard aan staan terwijl ik dit schreef;

 

 

7 januari niet vergeten hè .......... Je bent welkom. 

 

Tot dan ;-)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload