© 2017 Iedere dag vrij is een initiatief van Noguru - De Guru zonder advies  - pictures by Harry Gruyaert

  • LinkedIn - Black Circle
  • b-facebook
  • Twitter Round

Hier was je nu altijd al voor in de wieg gelegd....

July 23, 2019

Weet je nog wel, hoe het was?

Baby zijn? In je lekkere warme wieg? Comfortabel en veilig?

 

Er was geen taal, er waren geen namen, er waren geen symbolen, er waren geen cijfers.

Er was wel een sensitief lichaam, en niet alleen sensitief door de zintuigen.

Alles zijnde zeer levendig en alert.

Direct, onmiddellijk, plotsklaps, opeens en spontaan. 

Als baby voel je dat wat is. 

Wat is, zijnde dat wat vorm heeft en vormloos is.

Oneindige energie.

Zonder echter te weten wat dat nu eigenlijk precies is.

Je voelt het simpelweg.

Je weet niks van een interne en externe wereld.

Er is geen identiteit.

Er is geen verschil tussen het een en het ander.

Er is geen zelfbeheersing of zelfcontrole.....

Alles loopt zoals het loopt omdat alles loopt zoals het loopt.

Gedachten komen en gaan maar niet voor iemand.

Er is niet een iemand die ze gewaar is en die überhaupt iets gewaar is.

Ze zijn net als het passeren van het geluid van een vrachtwagen die voorbij rijdt.

Ademen gebeurt, zien gebeurt, horen gebeurt, proeven gebeurt.

Alles gaat zoals het gaat.

Betekenissen zijn er niet, meningen evenmin.

Je doet zelf helemaal niets, en daar hoef je zelf helemaal niets voor te doen. Dat wat gedaan wordt, wordt gedaan. Zonder een doener. 

Alles is wat is. Heerlijk comfortabel, zonder dat een iemand zich daar bewust van is.

 

Plotseling is er een besef.

Van woorden, van reactie en tegenreactie, van oorzaak en gevolg, van hier en daar, van vorm en vormloos, van blij en boos, van comfort en onbehagen. 

Een ik is geboren.

Die groeit en groeit.

Als persoonlijkheid.

In rollen.

Opgebouwd uit het een en het ander.

Uit goed doen en kwaad doen.

Uit leven en overleven.

Uit leren en afleren.

Uit vallen en opstaan.

Uit liefde en haat.

Uit binnen en buiten.

Uit die ander en jij.

 

De duiding vanuit het een en ander wordt steeds scherper en groter.

Je maakt het immers zelf live mee geholpen door je zintuigen. 

Zo ontstaan ideeën van goed genoeg (moeten) zijn, controle hebben en houden en plezier hebben en pijn vermijden.  

Zo ontstaan ideeën dat je anderen moet pleasen omdat je daarmee goed gevonden wordt of waarmee je vermijdt er slecht uit te zien in de ogen van anderen. 

Zo ontstaan ideeën dat jij controle hebt en moet houden over wat je doet of niet doet om zo het gevolg van al dan niet handelen in de hand te kunnen houden. 

Zo ontstaat ook de idee dat als je de mate van pijn aftrekt van de mate van plezier die je beleeft, dat de uitkomst ervan ruim in het voordeel van plezier moet uitvallen. 

Vooral omdat je je dan comfortabel kunt voelen. Lekker in je vel zegt je IK dan. 

Zo ontstaat ook de idee dat al die ideeën houvast geven omdat ze voor waar worden gehouden.

We manoeuvreren dus voortdurend tussen het een en het ander.

Plezier en pijn.

Controleren en loslaten. 

Er goed uitzien en voorkomen er slecht uit te zien. 

 

Het liefst kiezen we voor het een.

Het een kan echter niet zonder het ander.

Ze zijn er beide alleen omdat ze afzonderlijk van elkaar er zijn. 

Soms is er beweging, en soms is er rust, waar dan ook, hoe dan ook, wanneer dan ook, ze zijn er altijd.

Dat wat er gebeurt staat niet los van wat er niet gebeurt.

 

Levendigheid is er altijd ook als je geen baby meer bent. 

En datzelfde comfort ook. 

Het is ook een staat van een soort primitieve onwetendheid. 

Waar je voor in de wieg gelegd bent.

 

We raken dat kwijt. 

Het weten neemt over.

Weten hoe alles werkt in dit leven.

Moeten snappen hoe alles werkt.

Willen beheersen hoe alles werkt.

En vooral willen weten waarom alles werkt zoals het werkt.

Terwijl alles al werkt zoals het werkt.

Daar is geen werk voor nodig om te achterhalen hoe iets werkt. 

Laat staan een motivatie.

Toch blijven we lekker zoeken naar duiding.

Het verhaal van IK speelt daarin een steeds grotere rol. 

Overal moet een persoonlijke component in te vinden zijn. 

In gebeurtenissen, in gedrag, in fysiek falen en slagen, in een carrière, in invloed hebben, enz.

Het is de meme van IK die domineert.

Een meme is een ideeënstelsel in dit geval over een IK dat zich verspreidt via menselijke hersenen en sociale netwerken. 

 

Die meme van IK die voortdurende verkramping en spanning in je lichaam veroorzaakt.

Die spanning ken je goed.

Je voelt het als je meer dan je best doet. 

Je voelt het als iemand tegen je zegt; 'Kijk eens heel, heel goed en zeg me dan wat je werkelijk ziet'. 

Dan ga je je ogen samenknijpen, je voorhoofd fronst zich, je hele houding wordt alerter. 

Diezelfde spanning is er voortdurend vanwege de zoektocht naar duiding, naar meer weten, naar plezier, naar comfort, naar permanente levendigheid.

Een soort voortdurende honger naar, een voortdurend dorstig zijn, behoeftig zijn, snuffelend naar leuker, speurend naar genot, strevend naar comfort, transformerend naar authenticiteit.

En het uiteindelijk bereiken van een permanente levendige staat.

 

Dat lekker in je vel voelen is wat we willen. Net als toen je baby was..... Weet je nog?

Het was en is er al.....

 

 

En nu?

Wat te doen?

Of niet doen?

Beide niet.

Dit wat je leest zijn slechts woorden.

Woorden geven betekenis.

Woorden duiden.

Woorden suggereren weten.

Net als cijfers en formules.

 

Dit wat je gelezen hebt is maar een idee, een suggestie, een boodschap.

Zonder betekenis.

Zonder nut.

Zonder doel.

 

Comfortabel toch?

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload